اینجاست که هیچ وقت هیچ کس هیچ چیز منو نمیفهمه

شاید بهتر باشه خودم نمیخوام بفهمه

پس یه جورایی همیشه میپیچوندم

شاید یه وقتایی کلافه میشم از  خورد ولی ............ هیچی

نمیدونم چیکار میکنم و چی میخوام

نمیدونم کی هستم و کجا میرم

ولی همینو میدونم که سرگردونم

دور خودم میچرخم

میچرخم و میچرخم تا سرم گیج بره تا بالا بیارم

خودمو زندگیمی

همه چیزو میخوام بالا بیارم

خسته شدم از  همه خستگیا

تازگیامکه فراموش کار شدم

گیج میزنم

بیخیال

مینویسم که چی بشه ؟؟

که کی بخونه ؟؟

تو؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نخونی خیلی بهتره 

تقویمو دیدم

یادت افتادم

البته با سه روز تاخیر

یادم اومد پارسال سر وقت تبریک گفتم

ولی امسال..........

خیلی خستم

بیشتر از هرچیزی که فکرشو کنی

بیشتر از

شاید بیشتر از ابرایی که تمنام وقت میبارنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ _ _ _ _.........................

گردن به کمند ستمی دارد شیر

در چشم ترش سایه ای از جنگل دور

ای وای خدایا چه غمی دارد شیر

به جای ان جغد در تنهایی مینالد

ان جغد که از روز خود می هراسد

و من از فردای خود

ان فردایی که در انتظارش هستم

تا تو را لحظه ای ببینم

و منمیهراسم از لحظه ای که

تو را بعد از ان همه انتظار

دیگر نبینم....

نمیدانم به کدام قرار نا خوانده

 فرا خوانده شده ام

که از شیپور روز

مارش ماتم

نواخته میشود.

و گم می شود

تفاوت تصویر و اصل

دیگر چه فرق میکند

کدام نا مهربان تر است

تو

که یگانه ای با یادت

یا من

که مهربان به یادت نمی اورم

پرسه میزنند این پیرامون

فراموشی می اید و پا ورچین

خیمه اش را بر پا میکند خاکستری

و هر بار اتش میگیرد چادرش

از شعله سبز یک یاد

 نه راه ماندنم

مانده ام با این دل دربه در چه کنم

اینه فروش شهر کوران شدم

&: به یاد گذشته های گذشته

ای اشک اهسته بریز که غم زیاد است